باز هم دست تهاجم فرهنگی از آستین استکبار جهانی بیرون آمد و طی یک فقره جنگ نرم، در یک محفل گرم و نرم، با یک سری شرکت کنندگان معلوم الحال نرم و استغفرالله لابد گرم، به شکل گلوله ای طلایی، آرمان های ما را نشانه گرفت. آقایان حواستان باشد که اینها مظاهر فتنه اند. تازه این اصغرشان است، خدا به دادمان برسد اگر اکبرشان بخواهد برود در آن چنان محافلی.
توجه: این مطلب، احتمالا طنز نیست.
می آیم چیزی بنویسم، انگشتانم لحظه ای روی دکمه های کیبرد می گذارم و دوباره چنگ می زنم به موهایم. دو سه تار دیگر را می کنم، دستم را بالا می برم و فوت میکنم،از آن بالا تا کف اتاق گریزش را به تعقیب می نشینم. سرم را بر میگردانم رو به ساعت. هنوز وقت برای به خاک کشیدن و بالا آوردن ثانیه ها مانده است. دو دستم را می زنم به پهلو، سرم را پایین می گیرم، چشمانم را چند ثانیه تاریک میکنم، و دوباره دستانم را بر می گردانم روی کیبرد و مکث میکنم...
نظرات () لینک مطلب