گاهی خوابم اونقد عمیق هس که وقتی بیدارشدم یادم نمیاد کی خوابیدم، چقد خوابم برده، الان چه وقت روزه. هر چی به این مخ لامصب فشار میارم ساعت و روز و سال و ماه یادم نمی آد. منم همینطور دراز می کشم و سقف رو نگاه میکنم و سقف رو نگاه میکنم و سقف رو نگاه میکنم. با اینکه ساعت پشت سرمه اما نه حال سربرگردوندن دارم نه دوس دارم بفهمم الان چه وقت روزه. فقط گوشم رو سیخ میکنم شاید از روی صدای بیرون خونه چیزی یادم بیاد. آی لذتی داره. انگار کلید استپ زمین رو زدن. این لحظه ها بهترین لحظه های زندگی من میتونه باشه.

: قدیم‌‌ترها کوبه خانه‌ها زنانه و مردانه داشت. وقتی به صدا در می آمد اهل خانه می‌فهمیدند آنکه پشت در ایستاده و انتظار باز شدنش را می‌کشد، زن است یا مرد! درِ خانه هم که باز می‌شد قبل از اینکه چشم بیننده به ته دل صاحبخانه بیفتد، گره چینی‌های پنجره و اُرسی‌هایش به چشمان او حیا می‌داد و تا ته خانه را حریم. اصلا می‌شد به تعداد آدم‌ها طرحی نو در خانه انداخت. اما الان... شاید دیگر مهم نباشد، حیا و اندرونی و بیرونی باید در چشم و دل بیننده باشد.
پروفایل : سعید رایگان ایمیل مدیر وبلاگ

صفحه نخست عناوین مطالب وبلاگ اردیبهشت ٩۱ فروردین ٩۱ اسفند ٩٠ بهمن ٩٠ دی ٩٠ آذر ٩٠ آبان ٩٠ مهر ٩٠ شهریور ٩٠ امرداد ٩٠ تیر ٩٠ خرداد ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ آذر ۸٩ آبان ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ امرداد ۸٩ تیر ۸٩ خرداد ۸٩ اردیبهشت ۸٩ فروردین ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ دی ۸۸ آذر ۸۸ آبان ۸۸ مهر ۸۸ شهریور ۸۸ امرداد ۸۸ خرداد ۸۸ اردیبهشت ۸۸

رو در روی آینه بیست و نه دی خود درگیری اردی بهشت / بیست سادیسم داران زمانه آقامعلم, اجازه!؟ عنوان ش با خودت کردن از نوع هدفمند یک‌جفت بال داشت پسرک مزخرف مثل پیک نوروزی

محمود غفوری نرگس اسدی محسن عبدالهی مرتضی موغلی محسن افشار محمد خواجه پور نفیسه رحمانیان علی اکبر شاه محمدی مسعود غفوری محمد حسن جعفری محمد صادقی طاهره فروزش نسیبه نادرپور محمدکاظم جعفری احمد داوودیان مینا غفوری سهیلا جمالی محمد واحدی حامد عبدالهي سعیده رایگان خاطرات آینده