شاید
شناور میشوی
در آبی بیکران آسمان و حلقهای از آواز سکوت
دلت که انگار دیگر نیست
وقتی خالی از دلهره و تشویشهای همیشه است
و چه بهتر!
حالا تمام خواستنیهای دنیایی هم
بی تو معنا ندرد
و چه بهتر!
میروم آنجا که باید
میروی سمت خودت
خود نقابدار تمام این سالها
و چه بهتر
باید بمیرم!
دیر یا زود
اگر آواز سکوتی هم بود
و چه بهتر!
پ.ن
قبلتر هم گفتهام؛ اینهایی که بعضی وقتها به این سبک مینویسم از نظر خودم و اهل فن، شعری چیزی نیستند. همینجوری میآیند و وبلاگ هم چون گاهی جای "همینجوری" نوشتهاست، میگذارمشان اینجا!
نویسنده : سعید رایگان ساعت ۱۱:۳٩ ق.ظ تاریخ ۱۳۸٩/٥/٢٥


نظرات () لینک مطلب