راپورتچی

وداع با ماه رمضان....

سلام بر تو که در هنگام وداع، ما احساس خستگی نکردیم. سلام بر تو! پیش از آنکه بیایی، ما انتظارت را می کشیدیم و اکنون هم که می خواهی بروی، ما را غمگین کرده ای. سلام بر این مهمان گران قدری که به برکت آن، خداوند بسیاری از بلاها را از ما برداشت و خیلی از برکات را به ما بخشید.اکنون این ماه بعد از آنکه پایانش فرا رسید، از ما جدا شد و تنهایمان گذاشت و ما این ماه را وداع می کنیم...

با تو وداع می‌کنیم درحالی‌که با رفتنت جانمان به در می‌رود و اندوه و حرمان تمام وجودمان را فرا می‌گیرد و چون عاشقی شیدا بر از دست دادن معشوقی بی‌همتا، از درون می‌سوزیم و چون مجنون، واله و متحیر به هر سو می‌نگریم. خداحافظ ای ماه مهربان، ‌ای‌مُصاحبِ عزیز، ‌ای دریای رحمت بی‌کران، که در آن محبوب، هرلحظه به شکلی دلفریب عاشقان را نوازش می‌دهد و آنان از این نوازش در خنده مستانه‌اند. خداحافظ ای ماهی که در آن، جنود شیطان مغلول و مغلوبند و جنود رحمان، دستگیر و راهگشا‌تر از پیش.

خداحافظ ای ماه دلارام و ‌ای روح و ریحان، که در آن زمین و زمان بندگان را می‌ستایند و فرشتگان آسمان حمدشان می‌کنند.خدا‌حافظ ای عزیز قریب که آرام‌آرام راه غربت پیش گرفته‌ای و در هاله‌ای ملکوتی، از پیش چشمان حیرت‌زده‌مان دور می‌شوی و ما را در غمی عمیق فرو می‌بری.با تو وداع می‌کنیم درحالی‌که در آتش فراقت می‌سوزیم و مشتاق وصال و فراغت هستیم...

+ سعید رایگان ; ٦:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٦/۱۸
comment نظرات ()