ساعت صفر صفر

گاهی خوابم اونقد عمیق هس که وقتی بیدارشدم یادم نمیاد کی خوابیدم، چقد خوابم برده، الان چه وقت روزه. هر چی به این مخ لامصب فشار میارم ساعت و روز و سال و ماه یادم نمی آد. منم همینطور دراز می کشم و سقف رو نگاه میکنم و سقف رو نگاه میکنم و سقف رو نگاه میکنم. با اینکه ساعت پشت سرمه اما نه حال سربرگردوندن دارم نه دوس دارم بفهمم الان چه وقت روزه. فقط گوشم رو سیخ میکنم شاید از روی صدای بیرون خونه چیزی یادم بیاد. آی لذتی داره. انگار کلید استپ زمین رو زدن. این لحظه ها بهترین لحظه های زندگی من میتونه باشه.

/ 6 نظر / 12 بازدید
فائزه

سلام[لبخند] ای کاش هر وقت دلمون میخواست زمانو استپ میکردیم............اگه میشد.......... جالب نوشته بودی[چشمک]

خزان

[لبخند]

باختر

سلام تفحص نور به روز شد به یاد حمید رایگان

متین

ما در حالت عادی هم سقف رو نیگا می کنیم. میتونه اما بهترین لحظه به عقیده ی من وقتیه که مجبور نباشی به ساعت نیگا کنی. یعنی دغدغه ساعتو دیگه نداشته باشیم.

شب نشین

روزهای جمعه فقط این لحظات ناب و شیرین به ما دست میده که فقط دوست دارم به سقف خیره بشم یا اینکه پتو روی سرم باشه و تاریک تاریک و زمان بایسته

affection

چه لذتي داره كه وقت داشته باشي و همينجور تو رختخوابت دراز كشيده باشي و به سقف نگاه كني و فكر كني [نیشخند]